திருமந்திரம் காட்டும் வாழ்வியல் நெறிகள்

தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில், ஆன்மிகம், அறிவியல், யோகக்கலை, மருத்துவம், சமுதாய சீர்திருத்தம் என அனைத்தையும் ஒருங்கே இணைத்து மனித குலத்திற்கு வழங்கப்பட்ட ஈடு இணையற்ற பெருநூல் "திருமந்திரம்". பன்னிரு திருமுறைகளில் பத்தாம் திருமுறையாக வைத்துப் போற்றப்படும் இந்நூல், சித்தர்களின் தலைவரான திருமூலரால் அருளப்பட்டது. மூவாயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட இந்த மாபெரும் தத்துவப் பெட்டகம், வெறும் இறை வழிபாட்டை மட்டும் போதிக்காமல், ஒரு மனிதன் இந்த உலகில் எவ்வாறு வாழ வேண்டும், தனது உடலையும் மனதையும் எவ்வாறு பேணிக்காக்க வேண்டும் என்ற 'வாழ்வியல் நெறிகளை' ஆழமாக எடுத்துரைக்கிறது.

இன்றைய இயந்திரத்தனமான, மன அழுத்தம் நிறைந்த நவீன வாழ்க்கைச் சூழலில் திருமூலரின் கருத்துக்கள் முன்பை விட அதிக பொருத்தப்பாட்டைக் கொண்டுள்ளன. திருமந்திரம் கற்பிக்கும் வாழ்வியல் நெறிகளை உடல் நலம், மன வளம், சமுதாயப் பொறுப்பு, மற்றும் ஆன்மிக உயர்வு எனப் பல கோணங்களில் நாம் விரிவாகக் காணலாம்.

1. உடம்பை வளர்க்கும் உயரிய நெறி (Physical Well-being)

உலகின் பல ஆன்மிகப் பள்ளிகள் "உடல் என்பது ஒரு சுமை, இது பாவத்தின் அடையாளம், இதனை வருத்தி இறைவனை அடைய வேண்டும்" என்று போதித்த காலகட்டத்தில், திருமூலர் முற்றிலும் மாறுபட்ட, ஒரு புரட்சிகரமான அறிவியல் பூர்வமான கருத்தை முன்வைத்தார். அவர் உடலை இறைவனின் ஆலயமாகக் கண்டார். உடல் ஆரோக்கியமாக இருந்தால் மட்டுமே உயிரும், அறிவும் செழிக்கும் என்பதை ஆணித்தரமாகப் பதிவு செய்தார்.

"உடம்பினை முன்னம் இழுக்கென்றிருந்தேன்
உடம்பினுக் குள்ளே உறுபொருள் கண்டேன்
உடம்புளே நாதன் உறைகின்றா னென்று
உடம்பினை யானிருந்து ஓம்புகின் றேனே."

பொருள்: ஆரம்பத்தில் இந்த உடலை வெறும் அழுக்கு மூட்டை என்றும், அழியக்கூடியது என்றும் நான் நினைத்திருந்தேன். ஆனால், இந்த உடம்புக்குள்ளேயே மாபெரும் இறைசக்தி (உறுபொருள்) குடிகொண்டிருப்பதை நான் உணர்ந்தேன். இறைவன் உறையும் ஆலயமாக இந்த உடல் இருப்பதால், இப்போது நான் இந்த உடலை மிகவும் கவனமாகப் பேணிக் காக்கின்றேன்.

உடலை வளர்ப்பது என்பது உயிரை வளர்ப்பதற்குச் சமம் என்ற மருத்துவ உண்மையை "உடம்பார் அழியின் உயிரார் அழிவர்... உடம்பை வளர்த்தேன் உயிர் வளர்த்தேனே" என்ற வரிகளின் மூலம் விளக்குகிறார். நமது உணவுப் பழக்கவழக்கங்கள், தூக்கம், உழைப்பு ஆகிய அனைத்தும் உடலைச் சீராக வைக்கும் வகையில் அமைய வேண்டும் என்பதே திருமந்திரம் காட்டும் முதல் வாழ்வியல் நெறியாகும்.

2. அஷ்டாங்க யோகமும் மனவளக் கோட்பாடும்

பதஞ்சலி முனிவர் கூறிய யோக சூத்திரங்களுக்கு இணையாக, திருமந்திரம் "அட்டாங்க யோகம்" (எட்டு உறுப்புகளைக் கொண்ட யோகம்) பற்றி மிக விரிவாகப் பேசுகிறது. மனிதனின் மனம் அலைபாயக்கூடியது. அந்த மனதைக் கட்டுப்படுத்தி, வாழ்வை நெறிப்படுத்த திருமூலர் காட்டும் வழியே இந்த எட்டு படிகள்:

இயமம் (Yama): கொல்லாமை, பொய்யாமை, களவு செய்யாமை, புலனடக்கம், இரக்கம் முதலான நற்பண்புகளை வளர்த்தல்.
நியமம் (Niyama): தூய்மை, தவம், திருப்தி, இறை சிந்தனை ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடித்தல்.
ஆசனம் (Asana): உடலை ஒரு நிலையான, சௌகரியமான நிலையில் வைத்திருக்கும் உடற்பயிற்சி முறைகள்.
பிராணாயாமம் (Pranayama): மூச்சுப்பயிற்சியின் மூலம் பிராண வாயுவைக் கட்டுப்படுத்துதல். இது மனதை ஒருமுகப்படுத்தவும், ஆயுளை நீட்டிக்கவும் உதவும்.
பிரத்தியாகாரம் (Pratyahara): ஐம்புலன்களையும் வெளிப் பொருட்களின் மீது செல்லவிடாமல் தடுத்து, உள்நோக்கி திருப்புதல்.
தாரணை (Dharana): மனதை ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளின் மீது அல்லது இலக்கின் மீது நிலைநிறுத்துதல்.
தியானம் (Dhyana): அந்த இலக்கிலேயே மனம் தொடர்ந்து லயித்திருக்கும் ஆழ்ந்த நிலை.
சமாதி (Samadhi): தன்னிலை மறந்து, பரம்பொருளோடு அல்லது பிரபஞ்ச ஆற்றலோடு ஒன்றறக் கலக்கும் பேரானந்த நிலை.

இந்த எட்டு நெறிகளும் வெறும் சந்நியாசிகளுக்கு மட்டுமல்ல, ஒவ்வொரு சாதாரண மனிதனும் அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடித்து, மன அழுத்தங்களை வென்று, அமைதியான வாழ்வை வாழ திருமூலர் அளித்த மிகச்சிறந்த உளவியல் தத்துவமாகும்.

3. அன்பே சிவம்: உலகளாவிய அன்பின் தத்துவம்

திருமந்திரத்தின் மிக உயர்ந்த சிகரம் அதன் 'அன்பு' தத்துவமாகும். இறைவன் வேறு, அன்பு வேறு அல்ல; இரண்டும் ஒன்றே என்பதை உலகிற்கு உரக்கச் சொன்னவர் திருமூலர். அன்பு இல்லாத எந்த அறச்செயலும் முழுமை பெறாது. ஒரு மனிதனின் அடிப்படை வாழ்வியல் பண்பாகக் 'கள்ளமில்லா அன்பு' அமைய வேண்டும் என்கிறார்.

"அன்பும் சிவமும் இரண்டென்பர் அறிவிலார்
அன்பே சிவமாவ தாரும் அறிகிலார்
அன்பே சிவமாவ தாரும் அறிந்தபின்
அன்பே சிவமாய் அமர்ந்திருந் தாரே."

மனிதர்களிடம் காட்டும் அன்பு, உயிரினங்களிடம் காட்டும் கருணை, இயற்கையிடம் காட்டும் நேசம் என அனைத்தையும் இது உள்ளடக்குகிறது. சுயநலமற்ற அன்பே ஒருவனை மனித நிலையிலிருந்து தெய்வ நிலைக்கு உயர்த்தும். சக மனிதனின் துன்பம் கண்டு இரங்கும் மனப்பான்மையே வாழ்வின் மிக உயர்ந்த அறம் என்பதை இந்த வரிகள் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

4. சமுதாய சமத்துவமும் தொண்டுள்ளமும்

திருமூலர் காலத்தில் சாதி, மத, வர்க்க பேதங்கள் மலிந்து கிடந்தன. அந்த வேற்றுமைகளைத் தகர்த்தெறிந்து சமத்துவ சமுதாயத்தைப் படைக்க திருமூலர் வித்திட்டார். மனித குலம் முழுவதற்கும் ஒரே இறைவன் தான், மனிதர்கள் அனைவரும் ஓரினமே என்ற முற்போக்கான சிந்தனையை அன்றே விதைத்தார்.

ஒன்றே குலம் ஒருவனே தேவன்

"ஒன்றே குலமும் ஒருவனே தேவனும்" என்ற ஒற்றை வரியில் உலகின் அனைத்து பிரிவினைகளுக்கும் முற்றுப்புள்ளி வைத்தார் திருமூலர். பிறப்பால் அனைவரும் சமம் என்ற இந்த வாழ்வியல் நெறி, இன்று உலகெங்கும் பேசப்படும் 'மனித உரிமைகள்' (Human Rights) தத்துவத்தின் ஆணிவேராகும்.

பகிர்ந்துண்ணல் மற்றும் தானம்

தன்னிடம் உள்ளதை இல்லாதவர்களுக்குக் கொடுத்து வாழும் தொண்டுள்ளத்தை திருமூலர் பெரிதும் வலியுறுத்துகிறார். கல்லால் கட்டப்பட்ட கோயிலில் உள்ள இறைவனுக்குப் படைப்பதை விட, பசியோடு இருக்கும் ஒரு ஏழை மனிதனுக்கு உணவளிப்பதே உண்மையான புண்ணியம் என்று கூறும் புரட்சி இது.

"படம்மாடக் கோயில் பகவற்கு ஒன்று ஈயில்
நடமாடும் கோயில் நம்பர்க்கு அங்கு ஆகா
நடமாடும் கோயில் நம்பர்க்கு ஒன்று ஈயில்
படம்மாடக் கோயில் பகவற்கு அது ஆமே."

மனிதர்களின் உடலே நடமாடும் கோயில். அந்த நடமாடும் கோயிலாகிய ஏழைகளுக்கு நாம் செய்யும் உதவியே, கோயிலில் இருக்கும் இறைவனுக்குச் செய்யும் தொண்டாகும். இதைவிடச் சிறந்த ஒரு சமுதாயத் தொண்டு நெறியை எந்த ஒரு இலக்கியமும் இவ்வளவு எளிமையாகவும் வலிமையாகவும் சொல்லியிருக்க முடியாது.

5. யான் பெற்ற இன்பம் - அறிவுப் பகிர்வு

மனித மனம் பெரும்பாலும் சுயநலம் கொண்டது. தனக்குக் கிடைத்த ஒரு நல்ல விஷயம் வேறு யாருக்கும் கிடைக்கக் கூடாது என்று நினைக்கும் மனிதர்கள் மத்தியில், தான் பெற்ற ஞானமும் ஆனந்தமும் இந்த உலகத்தில் உள்ள அனைவருக்கும் கிடைக்க வேண்டும் என்று எண்ணுவதே உண்மையான வாழ்வியல் நெறி என்கிறார் திருமூலர்.

"யான் பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ் வையகம்" என்ற அவரின் வாக்கு, அறிவைப் பகிர்வதன் அவசியத்தை உணர்த்துகிறது. ஒருவன் கற்ற கல்வி, அவனுக்குக் கிடைத்த மருத்துவ அனுபவம், வாழ்வியல் ரகசியங்கள் அனைத்தையும் சமுதாயத்தின் மேம்பாட்டிற்காக அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள். இன்றைய அறிவார்ந்த சமூகத்தில் (Knowledge Society) தகவல் பகிர்வு என்பது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இது காட்டுகிறது.

6. நிலையாமை உணர்தல்: பற்றற்ற வாழ்க்கை

வாழ்க்கையின் யதார்த்தத்தை உணர்ந்து வாழ்வது ஒரு கலை. செல்வம், இளமை, உடல் ஆகிய அனைத்தும் என்றாவது ஒருநாள் அழியக்கூடியவையே என்ற 'நிலையாமை' தத்துவத்தை திருமந்திரம் ஆழமாக விவாதிக்கிறது.

நிலையாமை என்று சொல்வதால், உலக வாழ்க்கையை வெறுத்து ஓடச் சொல்லவில்லை திருமூலர். மாறாக, எதுவுமே நிரந்தரம் இல்லை என்பதை உணர்ந்து, செல்வத்தின் மீதும் பதவியின் மீதும் அதீத பேராசை கொள்ளாமல், இருக்கும் காலத்தை அறச் செயல்களுக்காகப் பயன்படுத்துங்கள் என்று வழிகாட்டுகிறார். பேராசையே அனைத்துத் துன்பங்களுக்கும் காரணம் என்பதைத் தெளிவாக விளக்குகிறார்.

பண்டைய தமிழர்களின் ஆன்மிக மற்றும் கட்டடக் கலைக்குச் சான்றாக விளங்கும் கோயில்கள்.

7. கல்வி மற்றும் நெறிசார்ந்த இல்லறம்

கற்றல் என்பது ஏட்டுச் சுரைக்காய் அல்ல; அது வாழ்க்கைப் பயன்பாட்டிற்கானது. "கல்லாத மூடர்" என்று அறிவற்றவர்களைச் சாடும் திருமூலர், மெய்ஞ்ஞானத்தைத் தேடும் கல்வியையே சிறந்த கல்வி என்கிறார்.

மேலும், இல்லற வாழ்வில் இருப்பவர்கள் எவ்வாறு ஒருவரையொருவர் மதித்து, காமத்தை மட்டும் பிரதானமாக எண்ணாமல், கடமைகளைச் செய்து, விருந்தோம்பல் பண்புடன் வாழ வேண்டும் என்பதையும் திருமந்திரம் எடுத்துரைக்கிறது. ஆணும் பெண்ணும் சமம் என்பதையும், இருவரின் கூட்டுறவிலேயே வாழ்க்கை முழுமை பெறுகிறது என்பதையும் தத்துவார்த்தமாக விளக்குகிறார்.

முடிவுரை: இன்றைய மனிதனுக்கான திருமூலரின் செய்தி

திருமந்திரம் வெறுமனே கடந்த காலத்தின் ஒரு இலக்கியப் பதிவு அல்ல; அது எதிர்காலத்திற்கான வழிகாட்டி. தொழில்நுட்பம் உலகை ஆக்கிரமித்துள்ள இன்றைய சூழலில், மனிதனின் மனம் அமைதியைத் தேடி அலைகிறது. உடல் நோய்களும், மன உளைச்சல்களும் பெருகிவிட்டன.

இத்தகைய சூழலில், திருமூலர் காட்டும் நெறிகளான:

உடலை பேணும் யோகக் கலை மற்றும் மூச்சுப் பயிற்சி,
அனைத்து உயிர்களிடத்தும் அன்பு செலுத்தும் குணம்,
பசித்தோர்க்கு உணவளிக்கும் மனிதநேயம்,
சாதி, மத, இன வேறுபாடுகளற்ற சமத்துவச் சிந்தனை,
பேராசையற்ற, பற்றற்ற தெளிவான மனநிலை

ஆகியவற்றை நமது அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடித்தால், தனிமனித வாழ்வு செழிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், ஒரு சிறந்த, அமைதியான, ஆரோக்கியமான உலக சமுதாயத்தை நாம் உருவாக்க முடியும். திருமந்திரம் காட்டும் வாழ்வியல் நெறிகள், காலத்தால் அழியாத, என்றும் நிலைத்து நிற்கும் மனித குலத்தின் மகா சாசனமாகும்.