முகலாயப் பேரரசு வரலாறு: முழுமையான வழிகாட்டி
இந்திய வரலாற்றை மாற்றியமைத்த முகலாயர்களின் எழுச்சியும் வீழ்ச்சியும். தமிழ் வெளியீட்டுக் கழகத்தின் அதிகாரப்பூர்வ வரலாற்றுப் புத்தகங்கள் (பாகம் 1 & 2) PDF பதிவிறக்கத்துடன்.
இந்திய வரலாற்றைப் படிக்கும் எவரும் முகலாயப் பேரரசை (Mughal Empire) கடந்து செல்ல முடியாது. சுமார் 300 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக (கி.பி. 1526 முதல் 1857 வரை) இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் பெரும் பகுதியை ஆட்சி செய்தவர்கள் முகலாயர்கள். கலை, கட்டிடக்கலை, இலக்கியம், நிர்வாகம் என அனைத்துத் துறைகளிலும் அவர்கள் விட்டுச்சென்ற சுவடுகள் இன்றும் அழியாமல் நிலைத்து நிற்கின்றன. தாஜ்மகால், செங்கோட்டை, பதேபூர் சிக்ரி போன்ற உலகப் புகழ்பெற்ற சின்னங்கள் முகலாயர்களின் கட்டிடக்கலைக்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாகும்.
தமிழ்நாடு அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (TNPSC) நடத்தும் குரூப் 1, குரூப் 2, மற்றும் குரூப் 4 தேர்வுகள் மட்டுமின்றி, மத்திய அரசுப் பணியாளர் தேர்வாணையம் (UPSC) நடத்தும் குடிமைப்பணித் தேர்வுகளிலும் இடைக்கால இந்திய வரலாறு (Medieval Indian History) ஒரு முக்கியப் பகுதியாகும். இதில் முகலாயர்களின் வருகை, அவர்களின் போர்கள், ஆட்சி முறை மற்றும் வீழ்ச்சி ஆகியவற்றிலிருந்து பல கேள்விகள் தொடர்ந்து கேட்கப்படுகின்றன. இந்தப் பகுதிகளைத் துல்லியமாகப் படிக்க, தரமான வரலாற்றுப் புத்தகங்கள் அவசியம். அந்த வகையில், தமிழ் வெளியீட்டுக் கழகம் வெளியிட்டுள்ள "முகலாயப் பேரரசு" பற்றிய இரண்டு பாகங்கள் கொண்ட புத்தகம் ஒரு மிகச்சிறந்த வரலாற்றுப் பெட்டகமாகும்.
முகலாயப் பேரரசின் தோற்றம்: பாபர் (கி.பி. 1526 - 1530)
முகலாயப் பேரரசை இந்தியாவில் நிறுவியவர் ஜாகிருதீன் முகம்மது பாபர் ஆவார். இவர் மத்திய ஆசியாவில் உள்ள பர்கானா என்ற சிறிய அரசில் பிறந்தார். தந்தை வழியில் தைமூரின் வம்சத்தையும், தாய் வழியில் செங்கிஸ்கானின் வம்சத்தையும் சேர்ந்த பாபர், ஒரு சிறந்த போர் வீரராகவும் தந்திரசாலியாகவும் திகழ்ந்தார். இந்தியாவை ஆட்சி செய்த டெல்லி சுல்தானியத்தின் கடைசி அரசரான இப்ராகிம் லோடியை, கி.பி. 1526 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற முதல் பானிபட் போரில் தோற்கடித்து முகலாய சாம்ராஜ்யத்திற்கு அடித்தளமிட்டார்.
பானிபட் போரில் பாபரின் வெற்றிக்கு முக்கியக் காரணம் அவர் பயன்படுத்திய பீரங்கிப் படைகளே (Artillery) ஆகும். இந்தியாவில் முதன்முதலாகப் பீரங்கிகளைப் போரில் பயன்படுத்தியவர் பாபர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. அதன்பிறகு 1527 இல் நடைபெற்ற கன்வா போரில் ராஜபுத்திர மன்னரான ராணா சங்காவையும், 1528 இல் சந்தேரி போரில் மேதினி ராயையும், 1529 இல் காக்ரா போரில் ஆப்கானியர்களையும் தோற்கடித்து தனது நிலையை வலுப்படுத்தினார். 'துசுக்-இ-பாபரி' (பாபர் நாமா) என்ற தனது சுயசரிதையைத் துருக்கி மொழியில் எழுதிய பாபர், இயற்கையின் மீதும் தோட்டக் கலையின் மீதும் அளவற்ற ஆர்வம் கொண்டிருந்தார்.
உமாயூன் மற்றும் சூர் வம்சத்தின் இடைக்காலம்
பாபரின் மறைவுக்குப் பிறகு அவரது மூத்த மகனான உமாயூன் (கி.பி. 1530 - 1540 மற்றும் 1555 - 1556) அரியணை ஏறினார். 'உமாயூன்' என்ற சொல்லுக்கு 'அதிர்ஷ்டசாலி' என்று பொருள். ஆனால், முகலாய வரலாற்றில் இவரை விடத் துரதிர்ஷ்டவசமான அரசர் யாருமில்லை. தனது சகோதரர்களின் சூழ்ச்சிகளாலும், ஆப்கானியத் தலைவரான ஷெர்ஷா சூரியின் (Sher Shah Suri) வலிமையாலும் உமாயூன் பெரும் இன்னல்களைச் சந்தித்தார். 1539 இல் சௌசா போரிலும், 1540 இல் கண்ணோசி போரிலும் ஷெர்ஷாவிடம் தோல்வியுற்ற உமாயூன், இந்தியாவை விட்டு விரட்டப்பட்டுப் பாரசீகத்தில் தஞ்சம் புகுந்தார்.
இடைப்பட்ட காலத்தில் (1540 - 1555) டெல்லியை சூர் வம்சம் ஆட்சி செய்தது. ஷெர்ஷா சூரி மிகச் சிறந்த நிர்வாகியாகத் திகழ்ந்தார். அவர் அறிமுகப்படுத்திய நிலவரி முறையும், நாணய முறையும் (ரூபியா) பிற்காலத்தில் அக்பருக்கும், ஆங்கிலேயர்களுக்கும் முன்மாதிரியாக அமைந்தன. ஷெர்ஷாவின் மரணத்திற்குப் பின் சூர் வம்சம் பலவீனமடைந்ததை அறிந்துகொண்ட உமாயூன், பாரசீக மன்னரின் உதவியோடு 1555 இல் மீண்டும் டெல்லியைக் கைப்பற்றினார். ஆனால், ஓராண்டுக்குள் தனது நூலகப் படிக்கட்டுகளில் இருந்து தவறி விழுந்து மரணமடைந்தார்.
அக்பரின் பொற்காலம் (கி.பி. 1556 - 1605)
உமாயூனின் மறைவுக்குப் பின், அவரது 14 வயது மகனான அக்பர் அரியணை ஏறினார். அக்பரின் பாதுகாவலரான பைராம்கான், 1556 இல் நடைபெற்ற இரண்டாம் பானிபட் போரில் ஹெமுவைத் தோற்கடித்து முகலாய ஆட்சியின் வேர்களை மீண்டும் வலுவாக்கினார். முகலாயப் பேரரசர்களில் மிகவும் புகழ்பெற்றவர் அக்பர். இவர் ஒரு சிறந்த வெற்றியாளராக மட்டுமின்றி, மிகச் சிறந்த நிர்வாகியாகவும், மதச் சகிப்புத்தன்மை கொண்ட மன்னராகவும் விளங்கினார்.
- மதக் கொள்கை: இந்துக்கள் மீது விதிக்கப்பட்டிருந்த 'ஜிஸ்யா' (Jizya) என்ற வரியையும், புனிதப் பயண வரியையும் ரத்து செய்தார். அனைத்து மதங்களின் நல்லம்சங்களையும் இணைத்து 'தீன் இலாஹி' (Din-i-Ilahi - தெய்வீக மதம்) என்ற புதிய கோட்பாட்டை உருவாக்கினார். இபாதத் கானா (Ibadat Khana) என்ற தொழுகை இல்லத்தைக் கட்டி அனைத்து மத அறிஞர்களுடனும் விவாதித்தார்.
- நிர்வாக முறை: தோடர்மால் உதவியுடன் சீரான நிலவரி முறையை (Zabt system) அறிமுகப்படுத்தினார். ராணுவத்தில் 'மன்சப்தாரி' (Mansabdari) என்ற புதிய தரவரிசை முறையைக் கொண்டுவந்தார்.
- கலை மற்றும் இலக்கியம்: அக்பரின் அவையில் 'நவரத்தினங்கள்' என அழைக்கப்பட்ட ஒன்பது அறிஞர்கள் இருந்தனர். பீர்பால், தான்சேன் (இசையமைப்பாளர்), அபுல் பாசல், தோடர்மால் ஆகியோர் அதில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள். அபுல் பாசல் 'அக்பர் நாமா' மற்றும் 'அயினி அக்பரி' ஆகிய நூல்களை எழுதினார்.
ஜஹாங்கீர் மற்றும் ஷாஜகான்: கலையின் உச்சம்
அக்பருக்குப் பிறகு அவரது மகன் சலீம், 'ஜஹாங்கீர்' (உலகைக் கைப்பற்றியவர்) என்ற பட்டத்துடன் ஆட்சிக்கு வந்தார் (1605 - 1627). இவருடைய ஆட்சிக் காலத்தில் ஓவியக்கலை (Painting) அதன் உச்சத்தை அடைந்தது. இவருடைய மனைவி நூர்ஜகான் (உலகின் ஒளி) நிர்வாகத்தில் பெரும் செல்வாக்குச் செலுத்தினார். ஆங்கிலேயக் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் பிரதிநிதிகளான கேப்டன் ஹாக்கின்ஸ் மற்றும் சர் தாமஸ் ரோ ஆகியோர் ஜஹாங்கீரின் அவைக்கு வந்து இந்தியாவில் வணிகம் செய்ய அனுமதி பெற்றனர்.
அடுத்து வந்த ஷாஜகானின் (1627 - 1658) ஆட்சிக் காலம் 'முகலாயக் கட்டிடக்கலையின் பொற்காலம்' என அழைக்கப்படுகிறது. தனது அன்பு மனைவி மும்தாஜின் நினைவாக ஆக்ராவில் அவர் கட்டிய 'தாஜ்மகால்' உலக அதிசயங்களில் ஒன்றாக இன்றும் திகழ்கிறது. டெல்லி செங்கோட்டை, ஜூம்மா மசூதி மற்றும் விலைமதிப்பற்ற மயிலாசனம் (Peacock Throne) ஆகியவை இவரது காலத்தில் உருவாக்கப்பட்டவையே.
ஔரங்கசீப் மற்றும் பேரரசின் வீழ்ச்சி (கி.பி. 1658 - 1707)
ஷாஜகானின் மகனான ஔரங்கசீப் தனது சகோதரர்களைக் கொன்றுவிட்டுத் தந்தை சிறையிலடைத்து ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர் 'ஆலம்கீர்' (உலகை வெல்பவர்) என்ற பட்டத்தைச் சூட்டிக்கொண்டார். ஔரங்கசீப் மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார் (சிந்தா பிர் என அழைக்கப்பட்டார்). ஆனால், அக்பர் பின்பற்றிய மதச் சகிப்புத்தன்மைக் கொள்கைகளைக் கைவிட்டார். ஜிஸ்யா வரியை மீண்டும் கொண்டுவந்தார். இதனால் சீக்கியர்கள், ராஜபுத்திரர்கள் மற்றும் மராத்தியர்கள் (சிவாஜி) எனப் பலரின் எதிர்ப்பைச் சம்பாதித்தார்.
தக்காணப் பீடபூமியைக் கைப்பற்றுவதற்காக ஔரங்கசீப் சுமார் 25 ஆண்டுகள் தென்னிந்தியாவிலேயே தங்கியிருந்தார். இதுவே முகலாயப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்கு முக்கியக் காரணமாக அமைந்தது. 1707 இல் ஔரங்கசீப் இறந்த பிறகு, திறமையற்ற பிற்கால முகலாய அரசர்களால் (Later Mughals) பேரரசை ஒருங்கிணைக்க முடியவில்லை. மராத்தியர்களின் எழுச்சி, நாதிர் ஷா மற்றும் அகமது ஷா அப்தாலி ஆகியோரின் படையெடுப்புகள், மற்றும் ஆங்கிலேயர்களின் ஆதிக்கம் ஆகியவை முகலாயப் பேரரசை முழுமையாக முடிவுக்குக் கொண்டுவந்தன.
தமிழ் வெளியீட்டுக் கழகப் புத்தகத்தின் சிறப்பம்சங்கள்
வரலாற்றை வெறும் கதைகளாகப் படிக்காமல், ஆதாரப்பூர்வமான தகவல்களுடன் படிக்க வேண்டியது போட்டித் தேர்வர்களுக்கு மிகவும் அவசியம். நீங்கள் கீழே பதிவிறக்கம் செய்யவுள்ள தமிழ் வெளியீட்டுக் கழகத்தின் முகலாயப் பேரரசு வரலாறு புத்தகம் பின்வரும் சிறப்பம்சங்களைக் கொண்டுள்ளது:
- வரலாற்று ஆசிரியர்களால் ஆழமாக ஆராயப்பட்டு, தமிழாக்கம் செய்யப்பட்ட நம்பகமான தகவல்கள்.
- ஒவ்வொரு முகலாய மன்னரின் ஆட்சி முறையும், அவர்கள் சந்தித்த போர்களும் காலவரிசைப்படி (Chronological Order) விளக்கப்பட்டுள்ளன.
- முகலாயர் காலத்து நிலவரி முறை, நீதி நிர்வாகம், சமுதாய நிலை மற்றும் பொருளாதாரப் பின்னணி ஆகியவை விரிவாகப் பகுப்பாய்வு செய்யப்பட்டுள்ளன.
- TNPSC குரூப் 1, குரூப் 2 முதன்மைத் தேர்வுகளுக்கு (Mains Exam) விடையளிக்கத் தேவையான விரிவான கட்டுரைகளை உள்ளடக்கியது.
புத்தகங்களைப் பதிவிறக்கம் செய்க (Download PDFs)
தமிழ் வெளியீட்டுக் கழகத்தின் முகலாயப் பேரரசு வரலாற்றுப் புத்தகங்களை இரண்டு பாகங்களாகக் கீழே பதிவிறக்கம் செய்து கொள்ளலாம்.
